ತಡೆಯಬಲ್ಲೆಯಾ...?

ಅಡಿಗಡಿಗೂ ಗಡಿಯಾರದ ನಡೆಯು
ಎಡೆಮಾಡಿದೆ ತಡೆಯಲಾರದೆಡೆಗೆ
ಕಡೆಗೂ ಬೀಸಿದೆ ಸಮಯದ ಬಡಿಗೆ
ಹಾಡಿದೆ ಎದೆಯ ಬಡಿತದ ಸದ್ದಿಗೆ
ಕಡೆಗಣಿಸಿದವರ ನಡೆಯ ನುಡಿಗೆ
ಬಡಿದು ಕೊಂಡಿರುವ ಘಂಟೆಯ ಗಂಟಲಿಗೆ
ತಡಕಾಡಿದೆ ಕಾಡುವ ಬೇಡುವ ಸದ್ದಿಗೆ
ಸುದ್ದಿಯ ಕೊಡುವ ಅದೇ ಜಿದ್ದಿಗೆ
ಬಿದ್ದಿ ಬಿದ್ದಿ ಓಡುತಿದೆ ಅದೇ ವೇಗದಲಿ
ಹಿಡಿದು ತಡೆಯಬಲ್ಲೆಯಾ
ಗಡಿಯಾರದ ಬಂಡಿಯಾ....??

ಬದುಕುವೆನು ನಾನು

ಬರೆಯುವ ಮೊದಲೇ ಮರೆತು ಹೋಗಿದೆ
ನನ್ನಿಷ್ಟದ ಸಾಲು
ಹೇಗೆ ಹೇಳಲಿ ..? ಏನು ಮಾಡಲಿ ..?

ಜಿಗಿದಾಡುವ ಮನದ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ
ಜೋಕಾಲಿಯಂತೆ ಜೀಕುವಾಗ ನೀನು
ಸುಡುವ ಪ್ರೇಮದ ಒಡಲೊಳಗೆ
ತುಸು ಯಾಮಾರಿದಾಗ
ಹೇಗೆ ಹೇಳಲಿ ..? ಏನು ಮಾಡಲಿ ..?

ಜಗದ ಕೊನೆಯ ತುದಿಯ ಬಳಿ ನಿಂತು
ಕೂಗುವಾಗ ಸಾವಿರ ಸಲ
ಹೇಳ ಹೆಸರಿಲ್ಲದಂತೆ ಮರೆತು ಹೋಗಿ ಬಿಡು
ಮತ್ತೆ ಬಾರದಂತೆ ನೀನು,
ಬದುಕಬಹುದು ನಾನು
ನೀನಿಲ್ಲದೆ...! ಏನೂ ಇಲ್ಲದೆ....!!

ಸುಮ್ಮನಿರದ ಪ್ರಾಯ...!!

ಸುಮ್ಮನಿರದ ಪ್ರಾಯ ಮಾಡಿತೊಂದು ಹೃದಯದಿ ಗಾಯ
ಇರುವುದೊಂದು ಹೃದಯ ಹಂಚಲಾರೆ ಯಾರಿಗು ಇನಿಯ
ಎಲ್ಲಿ ಹೋದೆ ಪ್ರೀತಿಯ ಗೆಳೆಯ ,
ಒಂಟಿಯಾಗಿ ನನ್ನನು ಬಿಟ್ಟು ಹೇಳಲಾರದೆ...!
ಕೊಟ್ಟು ಬಿಡುವೆ ಕೇಳು ಪ್ರಾಣವಾದ್ರು ಬಿಡುವೆ ನಾನು
ಬಿಟ್ಟು ಇರೆನು ನಿನ್ನಯ ನಂಟು
ಬರದೆ ಇರುವೆಯಾ...?
ಸುಮ್ಮನಿರದ ಪ್ರಾಯ ಮಾಡಿತೊಂದು ಹೃದಯದಿ ಗಾಯ.

ಸನಿಹ ಬರಲು ನಾನು ಬಿಡದೆ ಬಳಸಿ ಒಮ್ಮೆ ತಬ್ಬು
ಒಲವ ಅಮಲಿನಲ್ಲಿ ತೇಲುವಂತ ನಶೆಯ ಸುಧೆಯೊ
ತೆರೆದುಕೊಂಡ ಜೀವದ ಸೆಲೆಯೊ
ಬಾರೊ ಬೇಗನೇ ....!
ಮನದಿ ಕುಳಿತ ಜೀವ ಯಾರ ಹಂಗು ಬೇಡ ನಿನಗೆ
ನೋಡಲಾರೆ ಯಾಕೇ ಒಲವೆ
ಒಮ್ಮೆ ನನ್ನನೂ...!
ಇರುವುದೊಂದು ಹೃದಯ ಹಂಚಲಾರೆ ಯಾರಿಗು ಇನಿಯ.

ಕರೆದು ಕರೆದು ಒಳಗೆ ನನ್ನನ್ನೇಕೆ ಕೊಲುತಿಹೆಯಲ್ಲ
ನೆನೆದು ನೆನೆದು ನಿನ್ನ ಇಂದು ನಾನು ಬಳಲಿದೆನಲ್ಲ
ಕಾಯುವಲ್ಲು ಸುಖವನೆ ಕಂಡೆ
ಏನು ಸಂತಸಾ
ಬರದೆ ಇರಲು ನೀನು ಕಾಯುತೀನಿ ಶಬರಿ ನಾನು
ಕಾದು ಬಿಡುವುದೇ ಈ ಹೃದಯ
ಎಷ್ಟು ಜನ್ಮವೂ..?
ಸುಮ್ಮನಿರದ ಪ್ರಾಯ ಮಾಡಿತೊಂದು ಹೃದಯದಿ ಗಾಯ...!!

ಮೌನ...!

ಶ್....! ಎಂದು ಕ್ಲಾಸಿಗೆ ಬಂದ ಟೀಚರ್ , ಬಾಯಿ ಮೇಲೆ ಬೆರಳಿಟ್ಟಾಗ ತರಗತಿಯೆಲ್ಲಾ " ಗಪ್ ಚುಪ್ " ಎಂದು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳೆಲ್ಲಾ ಸದ್ದಿಲ್ಲದೆ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುವ ಕ್ರಿಯಾ ವಿಶೇಷಣವನ್ನು ಮೌನ ಎಂದು ಕರೆಯಲು ಅಷ್ಟು ಸಮಂಜಸವಲ್ಲ ಎನಿಸುತ್ತದೆ . ಏಕೆಂದರೆ ಅದು ಸದ್ದನ್ನು ಹದ್ದುಬಸ್ತಿನಲ್ಲಿಟ್ಟ ಕಾಲವಾಗಿರುವುದರಿಂದ ' ನಿಶ್ಯಬ್ಧ' ಎನ್ನಲಡ್ಡಿಯಿಲ್ಲ.
ಮೌನವೆಂಬುದು ಮನಸಿನ ಮಾತು . ಅದನ್ನು ಕಿವಿಯ ಬಳಿ ಕೂಗಿ ಹೇಳುವಂತದ್ದಲ್ಲ. ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣಿಟ್ಟು ನೋಡಿ ಅನುಭವಿಸುವ ಸದ್ದಲ್ಲದ ಸದ್ದೇ ಈ ಮೌನ ಎಂಬುದು ಅನುಭವಿಸಿದವರ ಅನುಭವ ಅಂಬೋಣ . ಹೇಳುವ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಅರ್ಥವೊಂದಿದ್ದರೆ , ಹೇಳದ ಮಾತಿನ ಮೌನದಲ್ಲಿ ನೂರಾರು ಅರ್ಥಗಳಿರುತ್ತವೆ. " ಮಾತು ಬೆಳ್ಳಿ , ಮೌನ ಬಂಗಾರ " ಎನ್ನುವುದು ಇದಕ್ಕೆ ಇರಬಹುದೇನೊ...?. ಪ್ರೇಮಿಗಳಿಗೆ ಕೇಳಿದರೆ ಬಹುಶಃ ಮೌನದ ಮಾತು ಅರ್ಥವಾಗಬಲ್ಲದು.
ಕಣ್ಣಂಚಲ್ಲೇ ಕರೆದು ಕೂರಿಸುವ, ತುಟಿಯಂಚಲ್ಲೇ ನಕ್ಕು ಮತ್ತು ಬರಿಸುವ ಮಾಟದ ಶಕ್ತಿ ಮೌನಕ್ಕಿದೆ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಎಷ್ಟೋ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಮೌನವೇ ಉತ್ತರವಾಗಿಬಿಡುತ್ತದೆ. ಹಿರಿಯರು ಹೇಳಿದ ಹಾಗೆ ' ಮೌನಂ ಸಮ್ಮತಿ ಲಕ್ಷಣಂ ' ಎಂಬುದು ಹೆಚ್ಚು ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಅನ್ವಯಿಸಿಬಿಡುತ್ತದೆ. ಹಾಗಂದ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಮಾತೇ ಆಡಬಾರದು ಅಂತಲ್ಲ , ಅಥವಾ ಮಾತಿಗೆ ಬೆಲೆಯಿಲ್ಲ ಅಂತೇನಿಲ್ಲ. ಮಾತು ಆಡಲೇಬೇಕಾದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಮೌನ ಸಲ್ಲದು. ಹಾಗೆಯೇ ಎಷ್ಟೋ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಮೌನವೇ ವಾಸಿ ಎನಿಸಿಬಿಡುತ್ತದೆ.
ನಿಜಕ್ಕೂ ಮೌನವೆಂಬುದು ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಟಾನಿಕ್ ಇದ್ದಂತೆ . ಮೌನವೆಂಬುದು ಧ್ಯಾನವಿದ್ದಂತೆ .ಮೌನವು ಮನಸ್ಸಿನ ಶಸ್ತ್ರದಂತೆ. ಅದು ಒಳಗೇ ಸಾಣೆ ಹಿಡಿದು ಹರಿತಾದಷ್ಟು ಒಳಗಿನ ಅಂತ:ಶಕ್ತಿ ಇಮ್ಮಡಿಯಾಗಬಲ್ಲದು. ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸ ವೃದ್ಧಿಸಬಲ್ಲದು, ಯಾವುದೇ ವಿಚಾರವನ್ನು ಅಳೆದು ತೂಗಿ ನೋಡುವ ಕ್ಷಮತೆ ಹೆಚ್ಚಬಲ್ಲದು, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲೇ ತರ್ಕಿಸಿ ತಕ್ಕುದಾದ ಮುತ್ತಿನಂತ ಮಾತು ಹೊರಬರಬಲ್ಲದು. ಹತ್ತು ಮಾತು ಹೇಳುವ ಬದಲು ಒಂದು ಮುತ್ತಿನಂಥ ಮಾತು ಬರುವುದು ಮನಸ್ಸು ವಿಚಾರಗಳಲ್ಲಿ ಪಕ್ವಗೊಂಡಾಗ . ವ್ಯಕ್ತಿ ಹೆಚ್ಚು ಮೌನಿಯಾದಷ್ಟು ಆತನ ಮನಸ್ಸು ಹೆಚ್ಚು ಧೃಡವಾಗುತ್ತಾ ಗಟ್ಟಿಗೊಳ್ಳುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಹೆಚ್ಚು ಅಂದಮೇಲೆ ಮೌನಕ್ಕೂ ಮಾತಿದೆ ಎಂದಾಯ್ತು...!!!

ಸಿಗಬಾರದೆ

ಇನ್ನೂ ಎಷ್ಟು ಹುಡುಕುವುದು ಸಿಗಬಾರದೆ
ಗೆಲ್ಲಲಾರದಷ್ಟು ಸೋತಿಹೆನು ನೀ ಸಿಗದೆ
ನಿನ್ನದೇ ಗೆಲುವೆಂದುಕೊಂಡು ಒಮ್ಮೆ ಸೋಲಬಾರದೆ
ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಷ್ಟೇ ಸೋಲಬಹುದು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ

ಬಿಗುಮಾನದ ಮೋಡ ಸರಿದು
ಪ್ರೀತಿಯ ಆಶಾಕಿರಣ ಮೂಡಿ
ಬಾಳೆಲ್ಲಾ ಬೆಳಗಲಿ...
ಅನುರಾಗದ ಕಾರ್ಮೋಡ ಕವಿದು
ಪ್ರೇಮದ ಮಳೆ ಹನಿ ಹನಿಯಾಗಿ
ತುಂತುರು ಬೀಳಲಿ.

ಇರಬಹುದು ಹೂವಿನ ಮೇಲೆ ಮಂಜು
ಇರದಿರಲಿ ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲೆಂದೆಂದು ನಂಜು
ಆಣೆ ಪ್ರಮಾಣ ಬೆಟ್ಟದಷ್ಟು ಮಾಡಿ
ಕೊಡಬಹುದು ಭರವಸೆಯ
ಜೊತೆಗಿರುವೆ ಬಿಡು ನಿರಾಶೆಯ
ಬದುಕು ಬಡವಾದರೂ
ಪ್ರೀತಿ ಬಡವಾಗದಿರಲಿ.

ಮಾಡಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ ಯುದ್ಧ .

ಗುಂಡಿಗೆಯೊಳಗೊಂದು ಬಂಡಿ ನೆತ್ತರು
ಕೊತಕೊತನೆ ಕುದಿಯುತಿರಲು
ಆ ಕ್ರೌರ್ಯದ ಗೆರೆ ದಾಟಿ
ನಡೆಯಬಹುದೇನೋ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ
ಮಹಾಭಾರತ ...?

ಮದ, ಮತ್ಸರ, ಕಾಮ, ಕ್ರೋಧ
ಅಂತರಂಗದಲ್ಲಿ ಧಗಧಗಿಸುತಿರಲು
ಈ ರಣರಂಗದಲಿ ಖಡ್ಗವಿಡಿದು ನಿಲ್ಲಲು
ಎಂಟೆದೆಯೇನೂ ಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ ..

ಪ್ರೀತಿ , ಮಮತೆ, ಸ್ನೇಹ , ತ್ಯಾಗ
ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಗೆಲ್ಲಬಹುದು
ಹೃದಯದ ತುಂಬಾ ಪ್ರೀತಿ ಇರಲು
ಮಾಡಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ ಯಾವ ಯುದ್ಧವನ್ನು...!

ಹೇಗೋ ಇದ್ದೆ...!!

ಪೂರ್ತಿ ಹಾಳಾಗಿರಲಿಲ್ಲ ಹೇಗೋ ಇದ್ದೆ
ಕಂಡ ಮೇಲೆ ನಿನ್ನ ಕಳೆದುಕೊಂಡೆ ನಿದ್ದೆ
ಇನ್ನೇನು ಉಳಿದಿಲ್ಲ ನೋಡೊಮ್ಮೆ ನೀನು
ಎದೆಯ ಮೇಲೆ ಕೈಯನ್ನಿಡು ಬದುಕುವೆನು ನಾನು

ಸಲೀಸಾಗಿ ಮೋಸ ಹೋಗುವ ಮುನ್ನ
ಬರಸೆಳೆದು ತಬ್ಬಿಕೊಳ್ಳುವೆ ನಿನ್ನ
ನೀನೇ ಹೇಳು ಇನ್ನೆಷ್ಟು ದೂರದಲ್ಲಿ
ನಿಂತುಕೊಳ್ಳಲಿ ನಾನು

ತೀರಾ ಹೊಸದೇನಲ್ಲ ನಿನ್ನೊಡನಾಟ
ಸಾಕು ಮಾಡು ಸಲುಗೆಯಿಂದಲೇ
ಕಾಡದಿರು ನೋಡದಿರು ವಾರೆ ನೋಟದಲೇ
ತುಂಬಿಕೊಂಡಿರುವೆನು ನಿನ್ನೇ

ಬೇಸರಿಕೆಯ ಸರಿಸಿ ಇರಿಸಿಕೊ
ಸನಿಹಕೆ ಬಂದು ಒರಗಿಕೊ
ಹೆಗಲಿಗೊಂದು ಗುಟ್ಟು ಹೇಳುವೆ
ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿ ಕೇಳಿಕೊ ಸುಮ್ಮನೆ
ಕೆನ್ನೆಗೊಂದು ಮುತ್ತನಿಡುವೆ
ಇತ್ತಬಾರದೆ...ಎತ್ತಲೂ ಹೋಗದೇ ..!!

ನಮ್ಮದೇ ಬದುಕು .

ಸುಮ್ಮನಿರದ ಮನಸ್ಸಲ್ಲಿಂದು ಮತ್ತದೇ ಮೌನ
ಹೃದಯ ಮನಬಿಚ್ಚುವಾಗ
ಮನಸ್ಸಿಗೇಕೊ ತಲ್ಲಣ
ದೂರದಲ್ಲೆಲ್ಲೋ ಮತ್ತೊಂದು ಹೃದಯ ಕೂಗಿದಂತೆ
ಎರಡು ಹೃದಯಗಳ ಮೌನ ಸಂಭಾಷಣೆ
ನುಡಿದವು ಮನಸುಗಳು ಅವೆಷ್ಟೋ ಆಣೆ

ಈ ಜನುಮಕು ಇನ್ನೊಂದು ಜನುಮಕು
ನಂಟಿರುವುದು ನಿಜವಾದರೆ ಸಾಕು
ನೀ ಬಿಟ್ಟು ಹೋದ ಮರುಗಳಿಗೆಯೇ
ಇನ್ನೊಂದು ಜನ್ಮಕು ನಾನಾಗಿಯೇ
ಹಠವ ಮಾಡಿ ಮತ್ತೆ ಹುಟ್ಟುವೆನು
ಕನಸುಗಳ ಕದಿಯಲು ಬರುವೆನು

ತಿರುಗಿ ನೋಡದಿರು ನಾ ಹಿಂದೆ ಬಾರೆನು
ತಿರುತಿರುಗಿ ನೋಡಿದರು ನಾನಿರುವೆನು
ಕೊರಗಿ ಮರುಗದಿರು ಜಗವೇ ನಮ್ಮದು
ನಮ್ಮಯ ಜಗದಲಿ ನಮ್ಮದೇ ಬದುಕು
ನಮ್ಮದೇ ಬದುಕು ...

ಅನಿಸುವಷ್ಟು...!

ಸುಮ್ಮನಿದ್ದುಬಿಡಬೇಕೆನಿಸುವಷ್ಟು
ಗೊಂದಲ ಮನಸಿನೊಳಗೆ
ಎದ್ದು ಓಡಬೇಕೆನಿಸುವಷ್ಟು
ತುಮುಲ ಕನಸಿನೊಳಗೆ
ಇನ್ನೂ ಇರಬೇಕೆನಿಸುವಷ್ಟು
ಹಂಬಲ ಜಗದೊಳಗೆ
ಭ್ರಮೆಯಿಂದ ಹೊರಬರಬೇಕೆನಿಸುವಷ್ಟು
ವಾಸ್ತವತೆಯ ಬಲೆಯೊಳಗೆ
ಒಂದೊಂದೇ ದಾರದ ಎಳೆಯಾಗಿ
ಬಿಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಷ್ಟು ತಾತ್ಸಾರ...!!

ಇನ್ನೂ ತೊದಲುವಷ್ಟು ಅಕ್ಷರ
ಬಹುಶಃ ನಾಲಗೆಗೂ ದೂರ
ಎಲ್ಲವನ್ನೂ
ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೆನಿಸುವಷ್ಟು ಕಾತರ
ಕೇಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಷ್ಟು ಉದಾರ
ತೋರಬೇಕಷ್ಟೇ...!!

ಇಷ್ಟು ಹೇಳಿದರಷ್ಟೇ ಸಾಲದು
ಹೇಳದಷ್ಟು ಕೇಳದಷ್ಟು ಅವೆಷ್ಟೋ
ಲೆಕ್ಕ ಹಾಕಬೇಕೆನಿಸುವಷ್ಟು
ಗುಣಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೆನಿಸುವಷ್ಟು
ಸುಖದ ಸೂತ್ರದ ಜಾಮಿಟ್ರಿ ಬಾಕ್ಸಿನಲ್ಲಿ
ಬರೆದುಕೊಳ್ಳುವಷ್ಟು ಬರವೇನಿಲ್ಲ
ಕಪ್ಪು ಕಡ್ಡಿಯ ಪೆನ್ಸೀಲಿನಲ್ಲಿ
ಆದರೆ
ಅಳಿಸಿಹಾಕುವಷ್ಟು
ನೆನಪುಗಳಿವೆ ರಬ್ಬರಿನಲ್ಲಿ...!!

ಯಾರವಳೊ ಮಾಯೆ...?

ಸುಪ್ತಮನಸ್ಸಿನೊಳಡಗಿಹುದು ಗುಪ್ತಗಾಮಿನಿಯ ಛಾಯೆ
ಛಾಯೆಯೊಳಗೂ ಜ್ವಲಿಸುತಿಹಳು ಯಾರವಳೊ ಮಾಯೆ
ನಿತ್ಯ ನಿರಂತರ ಪ್ರೇಮಧಾರೆಯ ಹರಿವಿನಾ ಪರ್ವ
ಸ್ವಪ್ನದಿ ಕಾಣುಹ ಚೆಲುವಿಗಿಂತವಳು ಅಖರ್ವ

ಪ್ರೇಮದ ಅಜಾರಿಗೆ ನೀಡಬಲ್ಲಳು ಒಲವಿನಮೃತ
ಅಮೃತ ನೀಡಲವಳು ಮಡಿಯುವಾಸೆ ಜೀವಂತ
ಹೃದಯ ಗೆದ್ದ ಅನಭಿಷಿಕ್ತ ಪ್ರೇಮದೇವತೆ
ತೆರೆದಿಡಲೆ ಮನದಾಸೆಯ ಮೌನದ ಕಂತೆ

ಇನ್ನೂ ಕಾಡುತಿಹಳು ತಿಳಿಯದು ಅರಿವಿನಾ ತಿರುಳು
ಇನ್ನೂ ನೋಡುತಿರಲು ಕಳೆಯುವುದು ಹಗಲು ಇರುಳು
ಬಿಡದೆ ಬಂಧಿಸಿಹಳು ಕಬಂಧ ಬಾಹುವಿನಲಿ
ಅದುವೇ ಸುಪ್ತಮನಸಿನ ಖಾಲಿಯಾದ ಅಮಲಿನಲಿ....!!!

ಧಿಕ್ಕಾರವಿರಲಿ...!!

ಓ ವಸುಂಧರೆ ಧರೆ ಧರಣೀ ಧರಿತ್ರಿ
ವಸುಧೆ ವಸುಮತಿ ಸಹನಾಧರಣಿ ಧಾರಿಣಿ
ಕರುಣಾಮಯಿ ಎಂದೆಲ್ಲಾ ಬಣ್ಣಿಸಿಕೊಂಡ ಮಹಾತಾಯಿ
ಇಂದೇಕೆ ಕ್ರೂರಿಯಾದೆ ಈ ಮುನಿಸೇಕೆ
ಈ ಮೌನವೇಕೆ ಭೂತಾಯಿ
ಆಡಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಕಂದಮ್ಮಗಳನ್ನು ಕರೆದು
ನಿನ್ನ ಒಡಲಿಗಾಕಿಕೊಂಡು ಮೌನಿಯಾದೆಯಲ್ಲ
ಕ್ಷಮೆಯಿರಲಿ...!
ನಿನಗೆ ನನ್ನದೊಂದು ಧಿಕ್ಕಾರವಿರಲಿ.

ಅಮ್ಮ ಎಂದು ಕೂಗಿದ ಕಂದನ ರೋಧನೆಯ
ಕೇಳದೆ ಕಿವುಡಾದೆಯಾ ?
ಎಡವಿ ಬೀಳುವಾಗ ಎಚ್ಚರಿಸದೆ
ಕಾಣದ ಕಣ್ಣಂತಾದೆಯಾ ?
ಹೆತ್ತವರ ಆಕ್ರಂದನ ನಿನಗೆ ಜೈಕಾರವಾಯಿತೆ ?
ಕ್ಷಮೆಯಿರಲಿ...!
ನಿನಗೆ ನನ್ನದೊಂದು ಧಿಕ್ಕಾರವಿರಲಿ.

ಹನಿನೀರಿಗಾಗಿ ನಿನ್ನ ನಾಭಿಯ ಕತ್ತರಿಸಿದರ ಮತ್ಸರವೇ ?
ಮತಿಗೆಟ್ಟ ಮನುಕುಲದ ಅತಿರೇಕಿಯೆಂಬ ತಾತ್ಸಾರವೇ ?
ಹಾಲ್ಗೆನ್ನೆಯ ಮುದ್ದು ಮುಖವ ಮುದ್ದಾಡೋ ಆಸೆಯೋ ?
ಕರೆದರೂ ಬಾರರೆಂಬ ಹತ್ತಿಕ್ಕಿದ ಹತಾಶೆಯೋ ?
ಕ್ಷಮೆಯಿರಲಿ...!
ನಿನಗೆ ನನ್ನದೊಂದು ಧಿಕ್ಕಾರವಿರಲಿ.

ನಿಜ , ನಾವು ಮನುಜರು ಕಟುಕರು ಸಂಪತ್ತಿನಾಸೆಗಾಗಿ ಗಣಿಗಾರಿಕೆಯ ನೆಪದಲ್ಲಿ
ನಿನ್ನ ಗರ್ಭವ ಸೀಳಿ ಲೂಟಿ ಮಾಡಿದೆವು
ಕೋಟಿ ಮಾಡಿದೆವು ಕೋಟೆ ಕಟ್ಟಿದೆವು
ನಿನ್ನ ಧೂಳು ಮೆತ್ತಿಕೊಂಡು ಮದವೇರಿ ಮಲಗಿಕೊಂಡೆವು
ನನಗೊಂದು ಆಣೆಮಾಡು
ಅರಳುವ ಹೂಗಳ ಚಿಗುರಲ್ಲೆ ಚಿವುಟದಿರು
ಕ್ಷಮೆಯಿರಲಿ...!
ನಿನಗೆ ನನ್ನದೊಂದು ಧಿಕ್ಕಾರವಿರಲಿ.

ಬುಡುಬುಡಿಕೆ...!

ಪಾಪಿ ಹಣೆಮ್ಯಾಗು ಬರ್ದವ್ನೆ ಬ್ರಹ್ಮ ಬರ್ಕತ್ತು
ಅಳ್ಸಂಗಿಲ್ಲ ಬುಡಂಗಿಲ್ಲ ಅವ್ನ ನಿಯತ್ತು
ಬರ್ದಂಗ್ ಬದುಕ್ಬೇಕು ಎಲ್ಲಾ ಅವ್ನಾಟ
ಹೇಳ್ದಂಗ್ ನಡೀಬೇಕು ಹೇಳ್ಕೊಟ್ ಪಾಠ

ಹಾಲ್ ಕುಡುದ್ರು ಬದ್ಕಂಗಿಲ್ಲ
ವಿಷ ಕುಡ್ದೋರ್ ಪಾಡೇನು
ಮಣ್ಣಿನ್ ಋಣ ತೀರುಸ್ಲೇಬೇಕು
ಮಣ್ಣಿಗೋಗಕ್ ಮುಂಚೇನೆ
ಮನ್ಷನ್ ಜನ್ಮ ತೊಳ್ಕಂಬೇಕು
ಕರ್ಮ ಮಾಡಿದ್ ಕೈಯಲ್ಲಿ

ಸೇಂದಿ ಕುಡ್ಕಂಡ್ ಬಾಯ್ ಒರಸ್ಕಂಡ್ರೆ ಆಯ್ತು
ನಮಗ್ಯಾಕ್ಬೇಕು ಕುಡುಕ್ರು ಸವಾಸ
ಸುಳ್ಳೇಳುದ್ರು ಹೆಂಡ್ರು ಬಯ್ತಾಳೆ
ಕಣ್ ಕೆಂಪಾಗಯ್ತೆ
ಹೆಂಡ ಕುಡುದ್ಮೇಲ್ ಸುಳ್ ಹೇಳ್ಬಾರ್ದು
ಹೊಟ್ಟೆ ತಂಪಾಗಯ್ತೆ

ಹಣೆಗ್ ವಿಭೂತಿ ಬಳ್ಕಂಡ್ ಹಣೆಬರ ಮುಚ್ಕೊಳ್ಳೋಕ್ಕಾಗಲ್ಲ
ಹಣೇಲ್ ಬರ್ದಿದ್ ಯಾವ್ದೂ ಸುಳ್ಳಾಗಕ್ಕಿಲ್ಲ
ಬುಡ್ ಬುಡುಕೇಲಿ ಹೇಳಿದ್ದೆಲ್ಲ ನಿಜವಲ್ಲ
ಬುಡ್ ಬುಡುಕೇಲಿ ಹೇಳಿದ್ದೆಲ್ಲ ನಿಜವಲ್ಲ.....!!

ನಿನದೇ ದಾರಿ ...!!

ಎದೆಯೊಳ್ಗೊಂದ್ ಪೆನ್ನು ಬರೆದಯ್ತೆ
ಕೆಂಪು ಇಂಕಿನಲ್ಲಿ
ಎದೆಯ ಪುಸ್ತಕದ ಹಾಳೆಗಳೆಲ್ಲಾ
ಖಾಲಿ ಖಾಲಿ ...,
ಅಕ್ಷರಗಳೆಲ್ಲಾ ಕೆಂಪು ಕೆಂಪು ...

ಬರೆದು ಕೊಳ್ಳಲೇನಿದೆ,ಬರೆದದ್ದೆಲ್ಲಾ ಆಗಿದೆ
ಹೋಗು ಎಲ್ಲೇ ಹೋಗು ದಾರಿ ನಿನ್ನದೆ
ಎಡವಿ ಬಿದ್ದರೂ ಎತ್ತೋರಿಲ್ಲ ನಿನಗೆ ನೀನೇ
ಕನಸುಗಳ ಬೆನ್ನೇರಿ ಹೋಗು ನೀ ಸವಾರಿ
ಪಯಣದಲಿ ನಿನಗದೇ ದಾರಿ
ಗೆಲುವಿನ ಸಿಂಚನಕೆ ಬೆನ್ನು ಬಿದ್ದ ಪರಿ...

ಆಗಸಕೆ ಏಣಿ ಹಾಕಲು
ಹತ್ತು ನೀ ಅವಕಾಶದ ಮೆಟ್ಟಿಲು
ಏನೇ ಎದುರಾದರೂ ಮೆಟ್ಟಿ ನಿಲ್ಲು ಸವಾಲು
ಗರಿಕೆದರಿದೆ ಆಸೆಯ ನವಿಲು
ಬಾಳೆ ಎಲೆಗೂ ಪಾಲಿದೆ ಅನ್ನದ ಋಣ
ನಾಳೆಗಾದರೂ ತೀರಿಸು ಮಣ್ಣಿನ ಋಣ...!!

ಉಳಿದು ಕೊಂಡದ್ದು.....!

ಯಾರಿಗೆಂದೋ ಬರೆದು ನೆಡಲಾಗದೆ
ಉಳಿದ ಗೋರಿಯ ಕಲ್ಲುಗಳು
ಯಾರೋ ಬರುವರೆಂದು ಕೂತು ಕೊಡಲಾಗದೆ
ಓಡಿಬಂದ ಬಾರಿನ ಬಿಲ್ಲುಗಳು...!

ನಗಲಾಗದಿದ್ದರೂ ನಕ್ಕಂತೆ
ನಟಿಸಿ ತೋರಿಸಿಕೊಂಡ ಹಲ್ಲುಗಳು
ಕಾಯುತ್ತಾ ಕುಳಿತು ಕೊಂಡವರಿಗೆ ಹೋಗದೆ
ಕಾಯಿಸಿ ಸತಾಯಿಸಿದ ಬೆಂಚುಕಲ್ಲುಗಳು...!

ಯಾವುದಕ್ಕೂ ಪ್ರಯತ್ನಿಸದೆ
ಎಲ್ಲಾ ಹಣೆಬರಹ ಎಂಬ ನಮ್ಮದೇ ನಿಲುವುಗಳು
ಯಾರೋ ಗೆದ್ದರೆಂದು ಪಟಾಕಿ ಹಚ್ಚಿ
ಸಂಭ್ರಮಿಸಲಾಗದ ಗೆಲುವುಗಳು...!

ಯಾರ ಹೆಸರಿನೊಂದಿಗೆ ಇರಬೇಕಾಗಿದ್ದು
ಅವರಿಗೇ ಕೊಟ್ಟಂತ ಲಗ್ನಪತ್ರಿಕೆಗಳು,
ಯಾರನ್ನು ನೋಡಬಾರದೆಂದುಕೊಂಡಿದ್ದು
ಅವರಿಗೇ ಕೊಟ್ಟಂತ ವಿಸಿಟಿಂಗ್ ಕಾರ್ಡುಗಳು...!

ತಲೆ ಕೆಡಿಸಿಕೊಂಡ ತಲೆಬುಡವಿಲ್ಲದ
ತರಲೆ ತಕರಾರಿನ ತರ್ಕಗಳು
ಬುದ್ಧಿ ಬೆಳೆಯದಿದ್ದರು
ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡಂತೆ ಬೆಳೆದ ಗಡ್ಡಗಳು...!

ಗುರುತಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಗುರುತಿಗಾಗಿ
ಗುರುತಿಸಿಕೊಂಡ ಗುರುತಿನ ಚೀಟಿಗಳು
ಮರೆತೇ ಹೋಗಿದ್ದರು ಮರೆಯುವುದಕ್ಕಾಗಿ
ಮೆರೆಯುವ ಗುಂಡಿನ ಪಾರ್ಟಿಗಳು...!

ಬೇಡದಿದ್ದರೂ ಬೇಕೆಂಬ ಹಂಬಲಗಳು
ಬೇಕಿದ್ದರೂ ಸಿಗಲಾರದಂತ ಸಂಬಂಧಗಳು
ಬಂಧಗಳೆಲ್ಲ ಸಂಬಂಧಗಳಲ್ಲಿ
ಬೆಂದು ಹೋಗಿದ್ದರೂ
ತೀರಿಸಲಾಗದಾಗಿದೆ ಋಣಾನುಬಂಧ
ಉಳಿದುಕೊಂಡವವು...............!

ಎಂದು ಬರುವೆ

ಗೆಳೆಯ ಬಾಗಿಲಲ್ಲೇ ನಿಂತಿಹೆನು
ಒಳಗೂ ಹೋಗದೆ,ಹೊರಗೂ ಬಾರದೆ
ನೀ ಬರುವೆಯೆಂಬ ಆಸೆಯ ಬುತ್ತಿ ಹೊರಲಾರದೆ
ನೀ ಇರುವಲ್ಲಿ ಬರಲೂ ಆಗದೆ,,,

ಎದೆಯಲೇನೋ ಸಂಭ್ರಮ
ನಲ್ಲನ ನೆನಪು ನೆನೆಸಿದೆ ಈ ಪ್ರೇಮ
ಅಣಕಿಸುತಿದೆ ನನ್ನ ನನದೇ ಕಣ್ಣುಗಳು
ದೃಷ್ಟಿಯಾದೀತೇನೊ ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳಲೇ ಕಪ್ಪುಬೊಟ್ಟು
ತಲೆಯೇರಿ ಕುಳಿತಿದೆ ಮಲ್ಲಿಗೆ ಹೂದಂಡು
ಮೈ ಮರೆತು ಬೀಳುವನೇನೋ ನಾ ನನ್ನೇ  ಕಂಡು

ತಡಮಾಡದಿರು ಇನ್ನೂ ಬಾ ಇನಿಯ
ಬಾರದೆ ಸತಾಯಿಸದಿರು ತಾಳೆನು ವಿರಹದುರಿಯ
ಕಾತರಿಸಿ ಕಾದಿಹೆನು ಅಪ್ಪುಗೆಯೊಂದ ನೀಡುವೆಯಾ
ನೀನೇ ಬಂದು ಪ್ರೇಮದ ಒಪ್ಪಿಗೆ ಕೇಳುವೆಯಾ

ಇನ್ನೇನು ಬಂದೇಬಿಟ್ಟಿತು ನೀ ಬರುವ ಕ್ಷಣಗಳು
ವಿಸ್ಮಯಳಾಗಿಹೆನು ,, ಕಾದಿರುವೆನು,,,
ಆದರೂ ಬಾರದೆ ಮಳೆಹನಿಯಾಗಿ ಬಂದು
ನನ್ನೊಡನೆ ನೆಂದು
ಪ್ರೇಮದ ಚಳಿತಂದು
ಹೋದೆಯಾ ಕಾಣದಂತೆ,ಮತ್ತೆ ಕಾಯುವೆನು
ಕೊಟ್ಟು ಹೋಗು ನೀ ಬರುವ ದಿನಾಂಕವನ್ನು.

ಯಾರು...?

ಬಾನಿಗೆ ತಾರೆ
ಕೊಳದಲ್ಲಿ ತಾವರೆ
ಇಟ್ಟವರಾರು...?

ಹುಟ್ಟಿಗೆ ಸಾವು
ನಗುವಿಗೆ ನೋವು
ಕೊಟ್ಟವರಾರು...?

ಬೆಳಕಿಗೆ ಕತ್ತಲೆ
ಜನುಮಕೆ ಬೆತ್ತಲೆ
ಇಟ್ಟವರಾರು...?

ನದಿಗೆ ತೀರವ
ಕಡಲಿಗಾಳವ
ನೀಡಿದವರಾರು...?

ಭೂಮಿಗೆ ಬಾನು
ನಿನಗೆ ನಾನು
ಸೇರಿಸಿದವರಾರು...?

ಇನ್ನೊಂದು ಮಾತಿದೆ ಕೇಳು ಬಾ...

ಬಿಡದೆ ಸುರಿದ ಜಡಿಮಳೆಯ ನಡುವೆಯೂ
ನಿನ್ನ ನಡೆಯ ಕಾಲ ಸದ್ದಿನ ಸಪ್ಪಳಕೆ
ಒಂದೊಂದೇ ಹನಿ ಬೀಳುತಿರಲು
ಇದೇನು ಪ್ರೀತಿಗಾಗಿ ಸುರಿದ ಮಳೆಹನಿಯೋ
ಮಳೆಯಾಗಿ ಸುರಿದ ಪ್ರೀತಿಯ ಹನಿಗಳೋ
ಹೇಳು ಬಾ...ಇನ್ನೊಂದು ಮಾತಿದೆ ಕೇಳು ಬಾ ॥

ಆ ಮೋಡಗಳು ಮುತ್ತಿಟ್ಟಂತೆ ಗಿರಿಸಾಲುಗಳ
ನೀನೇ ಅಪ್ಪಣೆ ಕೊಟ್ಟಂತೆ,ಮುಂಗುರುಳು
ಬಾಗಿ ಬಾಗಿ ಮುತ್ತ ನೀಡುತ್ತಿವೆ,
ನೋಡಲಾಗದೆ ನನ್ನ ಕಣ್ಣಹನಿಗಳು ಜಾರಿ
ಮಳೆ ಹನಿಯೊಂದಿಗೆ ಸೇರುವ ಮೊದಲೇ
ಹೇಳು ಬಾ...ಇನ್ನೊಂದು ಮಾತಿದೆ ಕೇಳು ಬಾ ॥

ತುಂತುರು ಮಳೆಹನಿಯ ಸದ್ದಿನ ನಡುವೆಯೂ
ಅದೇನು ಮೋಡಿಯೋ ನಿನ್ನ ಕೈಬಳೆಗಳು ಮಾಡಿವೆ
ಮಿಟುಕಿಸದಿರು ಕಣ್ಣನ್ನು
ಸೂರ್ಯ ಕಿರಣ ತಾಗಿ ಹೋಗುವ ಮುನ್ನ
ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣ ಕೊಳದಲ್ಲಿ ಮಂಜು ಕರಗುವ ಮುನ್ನ
ಹೇಳು ಬಾ...ಇನ್ನೊಂದು ಮಾತಿದೆ ಕೇಳು ಬಾ ॥

ಅದೇ ನೆನಪು

ಪದೇ ಪದೇ ನೆನಪಾಗುತಿದೆ ನಿನ್ನ ನೆನಪು
ಅದೇಕೋ ಪದೇ ಪದೇ ಅದೇ ನೆನಪು
ಪದೇ ಪದೇ ಮನಸು ಹೊರಳುತಿದೆ ನಿನ್ನೆಡೆಗೆ
ಅದೇಕೋ ಪದೇ ಪದೇ ಅದೇ ನೆನಪು
ಪದೇ ಪದೇ ನಿನದೇ ಬಿಂಬ ಜಗನೋಡಲು
ಅದೇಕೋ ಪದೇ ಪದೇ ಅದೇ ನೆನಪು
ಪದೇ ಪದೇ ಅದೇ ಕನಸು
ಅದೇಕೋ ನಿನ್ನ ನೋಡುವ ಮನಸು
ಪದೇ ಪದೇ ಅದೇ ಹಾಡು ಗುನುಗುತಿರಲು
ಅದೇಕೋ ಅದೇ ನಿನದೇ ನೆನಪು
ಪದೇ ಪದೇ ನಿನ್ನೊಡನೆ ಮಾತನಾಡುವಾಸೆ
ಅದೇಕೋ ನಿನದೇ ನೆನಪಾಗಲು
ಪದೇ ಪದೇ ನಿನ್ನ ಹೆಸರೇ ನೆನಪಿಗೆ ಬರಲು
ಅದೇಕೊ ತುಟಿ ತೆರೆದಾಗಲೂ,ಕೂಗುವಾಗಲೂ
ಅದೇಕೋ ಪದೇ ಪದೇ ನೆನಪಾಗಲು
ಪದೇ ಪದೇ ನೀನೇ ಸುಳಿದಾಡಿದಂತೆ  ಸನಿಹ
ಅದೇಕೋ ನಾ ಜಗದ ಒಡನಾಟದಲ್ಲಿರಲು
ಪದೇ ಪದೇ ಅದೇ ನೆನಪು ಅದೇಕೋ ...?

ನಿನದೇ ಅಮಲು

ಸವಿಮಾತು ಬಾರದೆ ತೊದಲುತಿದೆ
ಚುಂಬಿಸಲು ತುಟಿ ಹಂಬಲಿಸಿದೆ
ನಿನ್ನ ತುಟಿಯಂಚಿನ ನಗು ಆಹ್ವಾನ
ಮೈ ಮರೆಸಿದೆ ನನ್ನನು ಈ ಮೌನ.

ಒಪ್ಪಿಗೆ ನೀಡೇ ಓ.....ಗೆಳತಿ
ಎಂದೆಂದು ನಿನಗೇ ಈ ಪ್ರೀತಿ
ಕತ್ತಲು ನೀಗಲು ಈ ಹಣತೆ
ಪದವಾಗಿ ಬಾರೆಲೆ ಓ ಕವಿತೆ
ಅಲೆಯಾಗಿ ಸೇರಲು ಕಡಲೊಳಗೆ
ಕಾಯುತಲಿರುವೆ ನಾ ಬಯಲೊಳಗೆ.

ಜೊತೆಯಲಿ ಜೊತೆಯಲಿ ಬರುತಿರಲು
ನನಗೊಂದೂ ತಿಳಿಯದು ಇರುಳೂ-ಹಗಲು
ನಿನದೇ ನಿನದೇ ಚಿಂತನೆಯು
ಒಳಗೊಳಗೆ ಏನೋ ಸಂಭ್ರಮವೂ..
ಕ್ಷಣಾ..ದಿನಾ..ಯುಗಾ...ಜನುಮ
ನೀ ನನಗೆ...ನನಗೆ....ನನಗೇ...

ನಿನ್ನವ ನಾನು ಮರೆಯದಿರು
ಎನ್ನ ಹೃದಯವ ತೊರೆದು ಹೋಗದಿರು
ಸಂಜೆಗೆ ಬಾರೆಲೆ ಮೆರವಣಿಗೆ
ನನ್ನ ಹೃದಯವೇ ಹಾಸುವೆ ನಿನ ನಡೆಗೆ
ಕ್ಷಣಕ್ಷಣಕೂ ನನ್ನ ಕೊಲ್ಲಲು
ಅದೇಕೋ ನಿನದೇ ಅಮಲು...

ನಾ ಪ್ರೇಮಿಯಲ್ಲ

ನಾ ಪ್ರೇಮಿಯಲ್ಲ
ಬದಕು ಭಾವನೆಗಳೊಳಗೆ ಬೆಂದು ಹೋಗಿದ್ದರು,
ಒಲವ ಬೂದಿಯೊಳಗೆ ಆ ನೆನಪಿನ ಬಿಸಿ ಕೆಂಡ
ಸುಡುತಿದೆ ಒಳಗೊಳಗೆ ಆದರೂ...
ನಾ ಪ್ರೇಮಿಯಲ್ಲ...!

ನಾ ಪ್ರೇಮಿಯಲ್ಲ
ಕನಸುಗಳ ಕಟ್ಟೆಯೊಡೆದು ಮುನ್ನುಗ್ಗಿ
ನಿದಿರೆಯ ಹೆಸರಲ್ಲಿ ಕನಸುಗಳ ರೌರವ ನರ್ತನ
ಎನ್ನ ಮನಸ ತುಂಬ ಅವಳೇ ತುಂಬಿದ್ದರು
ನಾ ಪ್ರೇಮಿಯಲ್ಲ...!

ನಾ ಪ್ರೇಮಿಯಲ್ಲ
ಅವಳು ಬರುವ ದಾರಿ ಕಾಯುತ
ನನ್ನ ದಾರಿ ಮರೆತ ನಾನು,ನನ್ನನ್ನೂ ಮರೆತೆ
ಅವಳು ಬರುವ ದಾರಿ ಮುಚ್ಚಿ ಹೋಗಿದ್ದರೂ,
ಬಂದೇ ಬರುವಳೆಂದು ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದರೂ...
ನಾ ಪ್ರೇಮಿಯಲ್ಲ...!

ನಾ ಪ್ರೇಮಿಯಲ್ಲ
ಹೃದಯವೇಕೊ ದಿಗಿಲುಗೊಂಡಂತೆ ಕಂಪಿಸುತಿದೆ
ಅವಳು ಬರುವಳೇನೊ ಎಂದು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ
ಮನಸು ಹಠವಿಡಿದು ಮಗುವಿನಂತೆ
ರೋದಿಸುತಿದೆ ಆದರೂ...
ನಾ ಪ್ರೇಮಿಯಲ್ಲ***!!!!!!!!