ಅನಿಸುವಷ್ಟು...!

ಸುಮ್ಮನಿದ್ದುಬಿಡಬೇಕೆನಿಸುವಷ್ಟು
ಗೊಂದಲ ಮನಸಿನೊಳಗೆ
ಎದ್ದು ಓಡಬೇಕೆನಿಸುವಷ್ಟು
ತುಮುಲ ಕನಸಿನೊಳಗೆ
ಇನ್ನೂ ಇರಬೇಕೆನಿಸುವಷ್ಟು
ಹಂಬಲ ಜಗದೊಳಗೆ
ಭ್ರಮೆಯಿಂದ ಹೊರಬರಬೇಕೆನಿಸುವಷ್ಟು
ವಾಸ್ತವತೆಯ ಬಲೆಯೊಳಗೆ
ಒಂದೊಂದೇ ದಾರದ ಎಳೆಯಾಗಿ
ಬಿಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಷ್ಟು ತಾತ್ಸಾರ...!!

ಇನ್ನೂ ತೊದಲುವಷ್ಟು ಅಕ್ಷರ
ಬಹುಶಃ ನಾಲಗೆಗೂ ದೂರ
ಎಲ್ಲವನ್ನೂ
ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೆನಿಸುವಷ್ಟು ಕಾತರ
ಕೇಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಷ್ಟು ಉದಾರ
ತೋರಬೇಕಷ್ಟೇ...!!

ಇಷ್ಟು ಹೇಳಿದರಷ್ಟೇ ಸಾಲದು
ಹೇಳದಷ್ಟು ಕೇಳದಷ್ಟು ಅವೆಷ್ಟೋ
ಲೆಕ್ಕ ಹಾಕಬೇಕೆನಿಸುವಷ್ಟು
ಗುಣಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೆನಿಸುವಷ್ಟು
ಸುಖದ ಸೂತ್ರದ ಜಾಮಿಟ್ರಿ ಬಾಕ್ಸಿನಲ್ಲಿ
ಬರೆದುಕೊಳ್ಳುವಷ್ಟು ಬರವೇನಿಲ್ಲ
ಕಪ್ಪು ಕಡ್ಡಿಯ ಪೆನ್ಸೀಲಿನಲ್ಲಿ
ಆದರೆ
ಅಳಿಸಿಹಾಕುವಷ್ಟು
ನೆನಪುಗಳಿವೆ ರಬ್ಬರಿನಲ್ಲಿ...!!

ಯಾರವಳೊ ಮಾಯೆ...?

ಸುಪ್ತಮನಸ್ಸಿನೊಳಡಗಿಹುದು ಗುಪ್ತಗಾಮಿನಿಯ ಛಾಯೆ
ಛಾಯೆಯೊಳಗೂ ಜ್ವಲಿಸುತಿಹಳು ಯಾರವಳೊ ಮಾಯೆ
ನಿತ್ಯ ನಿರಂತರ ಪ್ರೇಮಧಾರೆಯ ಹರಿವಿನಾ ಪರ್ವ
ಸ್ವಪ್ನದಿ ಕಾಣುಹ ಚೆಲುವಿಗಿಂತವಳು ಅಖರ್ವ

ಪ್ರೇಮದ ಅಜಾರಿಗೆ ನೀಡಬಲ್ಲಳು ಒಲವಿನಮೃತ
ಅಮೃತ ನೀಡಲವಳು ಮಡಿಯುವಾಸೆ ಜೀವಂತ
ಹೃದಯ ಗೆದ್ದ ಅನಭಿಷಿಕ್ತ ಪ್ರೇಮದೇವತೆ
ತೆರೆದಿಡಲೆ ಮನದಾಸೆಯ ಮೌನದ ಕಂತೆ

ಇನ್ನೂ ಕಾಡುತಿಹಳು ತಿಳಿಯದು ಅರಿವಿನಾ ತಿರುಳು
ಇನ್ನೂ ನೋಡುತಿರಲು ಕಳೆಯುವುದು ಹಗಲು ಇರುಳು
ಬಿಡದೆ ಬಂಧಿಸಿಹಳು ಕಬಂಧ ಬಾಹುವಿನಲಿ
ಅದುವೇ ಸುಪ್ತಮನಸಿನ ಖಾಲಿಯಾದ ಅಮಲಿನಲಿ....!!!

ಧಿಕ್ಕಾರವಿರಲಿ...!!

ಓ ವಸುಂಧರೆ ಧರೆ ಧರಣೀ ಧರಿತ್ರಿ
ವಸುಧೆ ವಸುಮತಿ ಸಹನಾಧರಣಿ ಧಾರಿಣಿ
ಕರುಣಾಮಯಿ ಎಂದೆಲ್ಲಾ ಬಣ್ಣಿಸಿಕೊಂಡ ಮಹಾತಾಯಿ
ಇಂದೇಕೆ ಕ್ರೂರಿಯಾದೆ ಈ ಮುನಿಸೇಕೆ
ಈ ಮೌನವೇಕೆ ಭೂತಾಯಿ
ಆಡಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಕಂದಮ್ಮಗಳನ್ನು ಕರೆದು
ನಿನ್ನ ಒಡಲಿಗಾಕಿಕೊಂಡು ಮೌನಿಯಾದೆಯಲ್ಲ
ಕ್ಷಮೆಯಿರಲಿ...!
ನಿನಗೆ ನನ್ನದೊಂದು ಧಿಕ್ಕಾರವಿರಲಿ.

ಅಮ್ಮ ಎಂದು ಕೂಗಿದ ಕಂದನ ರೋಧನೆಯ
ಕೇಳದೆ ಕಿವುಡಾದೆಯಾ ?
ಎಡವಿ ಬೀಳುವಾಗ ಎಚ್ಚರಿಸದೆ
ಕಾಣದ ಕಣ್ಣಂತಾದೆಯಾ ?
ಹೆತ್ತವರ ಆಕ್ರಂದನ ನಿನಗೆ ಜೈಕಾರವಾಯಿತೆ ?
ಕ್ಷಮೆಯಿರಲಿ...!
ನಿನಗೆ ನನ್ನದೊಂದು ಧಿಕ್ಕಾರವಿರಲಿ.

ಹನಿನೀರಿಗಾಗಿ ನಿನ್ನ ನಾಭಿಯ ಕತ್ತರಿಸಿದರ ಮತ್ಸರವೇ ?
ಮತಿಗೆಟ್ಟ ಮನುಕುಲದ ಅತಿರೇಕಿಯೆಂಬ ತಾತ್ಸಾರವೇ ?
ಹಾಲ್ಗೆನ್ನೆಯ ಮುದ್ದು ಮುಖವ ಮುದ್ದಾಡೋ ಆಸೆಯೋ ?
ಕರೆದರೂ ಬಾರರೆಂಬ ಹತ್ತಿಕ್ಕಿದ ಹತಾಶೆಯೋ ?
ಕ್ಷಮೆಯಿರಲಿ...!
ನಿನಗೆ ನನ್ನದೊಂದು ಧಿಕ್ಕಾರವಿರಲಿ.

ನಿಜ , ನಾವು ಮನುಜರು ಕಟುಕರು ಸಂಪತ್ತಿನಾಸೆಗಾಗಿ ಗಣಿಗಾರಿಕೆಯ ನೆಪದಲ್ಲಿ
ನಿನ್ನ ಗರ್ಭವ ಸೀಳಿ ಲೂಟಿ ಮಾಡಿದೆವು
ಕೋಟಿ ಮಾಡಿದೆವು ಕೋಟೆ ಕಟ್ಟಿದೆವು
ನಿನ್ನ ಧೂಳು ಮೆತ್ತಿಕೊಂಡು ಮದವೇರಿ ಮಲಗಿಕೊಂಡೆವು
ನನಗೊಂದು ಆಣೆಮಾಡು
ಅರಳುವ ಹೂಗಳ ಚಿಗುರಲ್ಲೆ ಚಿವುಟದಿರು
ಕ್ಷಮೆಯಿರಲಿ...!
ನಿನಗೆ ನನ್ನದೊಂದು ಧಿಕ್ಕಾರವಿರಲಿ.

ಬುಡುಬುಡಿಕೆ...!

ಪಾಪಿ ಹಣೆಮ್ಯಾಗು ಬರ್ದವ್ನೆ ಬ್ರಹ್ಮ ಬರ್ಕತ್ತು
ಅಳ್ಸಂಗಿಲ್ಲ ಬುಡಂಗಿಲ್ಲ ಅವ್ನ ನಿಯತ್ತು
ಬರ್ದಂಗ್ ಬದುಕ್ಬೇಕು ಎಲ್ಲಾ ಅವ್ನಾಟ
ಹೇಳ್ದಂಗ್ ನಡೀಬೇಕು ಹೇಳ್ಕೊಟ್ ಪಾಠ

ಹಾಲ್ ಕುಡುದ್ರು ಬದ್ಕಂಗಿಲ್ಲ
ವಿಷ ಕುಡ್ದೋರ್ ಪಾಡೇನು
ಮಣ್ಣಿನ್ ಋಣ ತೀರುಸ್ಲೇಬೇಕು
ಮಣ್ಣಿಗೋಗಕ್ ಮುಂಚೇನೆ
ಮನ್ಷನ್ ಜನ್ಮ ತೊಳ್ಕಂಬೇಕು
ಕರ್ಮ ಮಾಡಿದ್ ಕೈಯಲ್ಲಿ

ಸೇಂದಿ ಕುಡ್ಕಂಡ್ ಬಾಯ್ ಒರಸ್ಕಂಡ್ರೆ ಆಯ್ತು
ನಮಗ್ಯಾಕ್ಬೇಕು ಕುಡುಕ್ರು ಸವಾಸ
ಸುಳ್ಳೇಳುದ್ರು ಹೆಂಡ್ರು ಬಯ್ತಾಳೆ
ಕಣ್ ಕೆಂಪಾಗಯ್ತೆ
ಹೆಂಡ ಕುಡುದ್ಮೇಲ್ ಸುಳ್ ಹೇಳ್ಬಾರ್ದು
ಹೊಟ್ಟೆ ತಂಪಾಗಯ್ತೆ

ಹಣೆಗ್ ವಿಭೂತಿ ಬಳ್ಕಂಡ್ ಹಣೆಬರ ಮುಚ್ಕೊಳ್ಳೋಕ್ಕಾಗಲ್ಲ
ಹಣೇಲ್ ಬರ್ದಿದ್ ಯಾವ್ದೂ ಸುಳ್ಳಾಗಕ್ಕಿಲ್ಲ
ಬುಡ್ ಬುಡುಕೇಲಿ ಹೇಳಿದ್ದೆಲ್ಲ ನಿಜವಲ್ಲ
ಬುಡ್ ಬುಡುಕೇಲಿ ಹೇಳಿದ್ದೆಲ್ಲ ನಿಜವಲ್ಲ.....!!

ನಿನದೇ ದಾರಿ ...!!

ಎದೆಯೊಳ್ಗೊಂದ್ ಪೆನ್ನು ಬರೆದಯ್ತೆ
ಕೆಂಪು ಇಂಕಿನಲ್ಲಿ
ಎದೆಯ ಪುಸ್ತಕದ ಹಾಳೆಗಳೆಲ್ಲಾ
ಖಾಲಿ ಖಾಲಿ ...,
ಅಕ್ಷರಗಳೆಲ್ಲಾ ಕೆಂಪು ಕೆಂಪು ...

ಬರೆದು ಕೊಳ್ಳಲೇನಿದೆ,ಬರೆದದ್ದೆಲ್ಲಾ ಆಗಿದೆ
ಹೋಗು ಎಲ್ಲೇ ಹೋಗು ದಾರಿ ನಿನ್ನದೆ
ಎಡವಿ ಬಿದ್ದರೂ ಎತ್ತೋರಿಲ್ಲ ನಿನಗೆ ನೀನೇ
ಕನಸುಗಳ ಬೆನ್ನೇರಿ ಹೋಗು ನೀ ಸವಾರಿ
ಪಯಣದಲಿ ನಿನಗದೇ ದಾರಿ
ಗೆಲುವಿನ ಸಿಂಚನಕೆ ಬೆನ್ನು ಬಿದ್ದ ಪರಿ...

ಆಗಸಕೆ ಏಣಿ ಹಾಕಲು
ಹತ್ತು ನೀ ಅವಕಾಶದ ಮೆಟ್ಟಿಲು
ಏನೇ ಎದುರಾದರೂ ಮೆಟ್ಟಿ ನಿಲ್ಲು ಸವಾಲು
ಗರಿಕೆದರಿದೆ ಆಸೆಯ ನವಿಲು
ಬಾಳೆ ಎಲೆಗೂ ಪಾಲಿದೆ ಅನ್ನದ ಋಣ
ನಾಳೆಗಾದರೂ ತೀರಿಸು ಮಣ್ಣಿನ ಋಣ...!!

ಉಳಿದು ಕೊಂಡದ್ದು.....!

ಯಾರಿಗೆಂದೋ ಬರೆದು ನೆಡಲಾಗದೆ
ಉಳಿದ ಗೋರಿಯ ಕಲ್ಲುಗಳು
ಯಾರೋ ಬರುವರೆಂದು ಕೂತು ಕೊಡಲಾಗದೆ
ಓಡಿಬಂದ ಬಾರಿನ ಬಿಲ್ಲುಗಳು...!

ನಗಲಾಗದಿದ್ದರೂ ನಕ್ಕಂತೆ
ನಟಿಸಿ ತೋರಿಸಿಕೊಂಡ ಹಲ್ಲುಗಳು
ಕಾಯುತ್ತಾ ಕುಳಿತು ಕೊಂಡವರಿಗೆ ಹೋಗದೆ
ಕಾಯಿಸಿ ಸತಾಯಿಸಿದ ಬೆಂಚುಕಲ್ಲುಗಳು...!

ಯಾವುದಕ್ಕೂ ಪ್ರಯತ್ನಿಸದೆ
ಎಲ್ಲಾ ಹಣೆಬರಹ ಎಂಬ ನಮ್ಮದೇ ನಿಲುವುಗಳು
ಯಾರೋ ಗೆದ್ದರೆಂದು ಪಟಾಕಿ ಹಚ್ಚಿ
ಸಂಭ್ರಮಿಸಲಾಗದ ಗೆಲುವುಗಳು...!

ಯಾರ ಹೆಸರಿನೊಂದಿಗೆ ಇರಬೇಕಾಗಿದ್ದು
ಅವರಿಗೇ ಕೊಟ್ಟಂತ ಲಗ್ನಪತ್ರಿಕೆಗಳು,
ಯಾರನ್ನು ನೋಡಬಾರದೆಂದುಕೊಂಡಿದ್ದು
ಅವರಿಗೇ ಕೊಟ್ಟಂತ ವಿಸಿಟಿಂಗ್ ಕಾರ್ಡುಗಳು...!

ತಲೆ ಕೆಡಿಸಿಕೊಂಡ ತಲೆಬುಡವಿಲ್ಲದ
ತರಲೆ ತಕರಾರಿನ ತರ್ಕಗಳು
ಬುದ್ಧಿ ಬೆಳೆಯದಿದ್ದರು
ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡಂತೆ ಬೆಳೆದ ಗಡ್ಡಗಳು...!

ಗುರುತಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಗುರುತಿಗಾಗಿ
ಗುರುತಿಸಿಕೊಂಡ ಗುರುತಿನ ಚೀಟಿಗಳು
ಮರೆತೇ ಹೋಗಿದ್ದರು ಮರೆಯುವುದಕ್ಕಾಗಿ
ಮೆರೆಯುವ ಗುಂಡಿನ ಪಾರ್ಟಿಗಳು...!

ಬೇಡದಿದ್ದರೂ ಬೇಕೆಂಬ ಹಂಬಲಗಳು
ಬೇಕಿದ್ದರೂ ಸಿಗಲಾರದಂತ ಸಂಬಂಧಗಳು
ಬಂಧಗಳೆಲ್ಲ ಸಂಬಂಧಗಳಲ್ಲಿ
ಬೆಂದು ಹೋಗಿದ್ದರೂ
ತೀರಿಸಲಾಗದಾಗಿದೆ ಋಣಾನುಬಂಧ
ಉಳಿದುಕೊಂಡವವು...............!

ಎಂದು ಬರುವೆ

ಗೆಳೆಯ ಬಾಗಿಲಲ್ಲೇ ನಿಂತಿಹೆನು
ಒಳಗೂ ಹೋಗದೆ,ಹೊರಗೂ ಬಾರದೆ
ನೀ ಬರುವೆಯೆಂಬ ಆಸೆಯ ಬುತ್ತಿ ಹೊರಲಾರದೆ
ನೀ ಇರುವಲ್ಲಿ ಬರಲೂ ಆಗದೆ,,,

ಎದೆಯಲೇನೋ ಸಂಭ್ರಮ
ನಲ್ಲನ ನೆನಪು ನೆನೆಸಿದೆ ಈ ಪ್ರೇಮ
ಅಣಕಿಸುತಿದೆ ನನ್ನ ನನದೇ ಕಣ್ಣುಗಳು
ದೃಷ್ಟಿಯಾದೀತೇನೊ ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳಲೇ ಕಪ್ಪುಬೊಟ್ಟು
ತಲೆಯೇರಿ ಕುಳಿತಿದೆ ಮಲ್ಲಿಗೆ ಹೂದಂಡು
ಮೈ ಮರೆತು ಬೀಳುವನೇನೋ ನಾ ನನ್ನೇ  ಕಂಡು

ತಡಮಾಡದಿರು ಇನ್ನೂ ಬಾ ಇನಿಯ
ಬಾರದೆ ಸತಾಯಿಸದಿರು ತಾಳೆನು ವಿರಹದುರಿಯ
ಕಾತರಿಸಿ ಕಾದಿಹೆನು ಅಪ್ಪುಗೆಯೊಂದ ನೀಡುವೆಯಾ
ನೀನೇ ಬಂದು ಪ್ರೇಮದ ಒಪ್ಪಿಗೆ ಕೇಳುವೆಯಾ

ಇನ್ನೇನು ಬಂದೇಬಿಟ್ಟಿತು ನೀ ಬರುವ ಕ್ಷಣಗಳು
ವಿಸ್ಮಯಳಾಗಿಹೆನು ,, ಕಾದಿರುವೆನು,,,
ಆದರೂ ಬಾರದೆ ಮಳೆಹನಿಯಾಗಿ ಬಂದು
ನನ್ನೊಡನೆ ನೆಂದು
ಪ್ರೇಮದ ಚಳಿತಂದು
ಹೋದೆಯಾ ಕಾಣದಂತೆ,ಮತ್ತೆ ಕಾಯುವೆನು
ಕೊಟ್ಟು ಹೋಗು ನೀ ಬರುವ ದಿನಾಂಕವನ್ನು.